IPO 2
Minimalny wiek przystąpienia do egzaminu 19 miesięcy.
MAKSYMALNA PUNKTACJA 300 pkt.
Część A - praca węchowa
1. Ślad obcy (400 kroków - 30 min.) 100 pkt.
Część B - posłuszeństwo
1. Chodzenie przy nodze bez smyczy 10 pkt.
2. Siad w marszu 10 pkt.
3. Waruj w marszu z przywołaniem 10 pkt.
4. Stój w marszu 10 pkt.
5. Aport z ziemi 10 pkt.
6. Aport przez przeszkodę wys. 1m 15 pkt.
7. Aport przez przeszkodę rozstawną wys. 1,8m 15
pkt.
8. Wysyłanie naprzód z warowaniem 10 pkt.
9. Warowanie przy odwracaniu uwagi 10 pkt.
RAZEM "B" 100 pkt.
Część C - obrona
1. Rewir za pozorantem 5 pkt.
2. Osaczenie i oszczekanie 10 pkt.
3. Zatrzymanie pozoranta w czasie ucieczki 10
pkt.
4. Pilnowanie i obrona po ataku 20 pkt.
5. Konwój tylny 5 pkt.
6. Obrona przy ataku z konwoju tylnego 30 pkt.
7. Próba odwagi 20 pkt.
RAZEM "C" 100 pkt.
IPOII
CZĘŚĆ A: ŚLAD
Ślad
obcy, co najmniej 400 kroków, 3 odcinki proste, 2
załamania pod kątem około 90°, 2 przedmioty. Ślad
leżący co najmniej 30 minut, czas pracy 15 minut.
Wypracowanie ścieżki śladu 80 pkt.
przedmioty (10+10) 20 pkt.
Razem 100 pkt.
Ustalenia ogólne:
Sędzia lub osoba odpowiedzialna za układanie
śladów ustalają przebieg śladu stosownie do
warunków terenowych. Ślady muszą być układane różnorodnie.
Nie może się zdarzyć, aby na każdym śladzie
poszczególne załamania i przedmioty były na tych
samych odległościach, w tych samych odstępach.
Podstawa śladu musi być zaznaczona tabliczką
(chorągiewką), która koniecznie musi być wbita w
ziemię z lewej strony, obok podstawy śladu.
Kolejność startu wynika z losowania
przeprowadzonego przez sędziego.
Układający ślad musi przed ułożeniem śladu
pokazać przedmioty sędziemu lub osobie
odpowiedzialnej. Wolno używać tylko przedmiotów
nasączonych (30 minut) własnym zapachem. Układający
ślad stoi krótko na podstawie śladu i idzie dalej
normalnym krokiem we wskazanym kierunku. Załamania
tworzy się idąc normalnym krokiem, pierwszy
przedmiot kładzie się po co najmniej 100 krokach
na 1 lub 2 prostej, drugi przedmiot na końcu śladu.
Przedmioty muszą być położone w trakcie marszu.
Po położeniu ostatniego przedmiotu układający
idzie jeszcze kilka kroków w tym samym kierunku.
Na śladzie muszą być ułożone różnorodne
przedmioty (np. ze skóry, tekstylne z drewna).
Przedmiot musi mieć długość około 10 cm,
szerokość 2-3 cm, grubość około 0,5-1 cm i nie
może się istotnie różnić kolorem od podłoża.
Przedmioty muszą być ponumerowane tak, by numer na
nich odpowiadał numerowi na tabliczce. Przewodnik i
pies nie mogą widzieć układania śladu.
Podczas pracy psa sędzia, układający i towarzyszące
im osoby nie mogą się znaleźć w obrębie terenu,
na którym pies ma prawo szukać.
A) komenda do szukania:
Wydanie komendy do szukania dozwolone jest na
początku śladu i na rozpoczęcie dalszego szukania
po znalezieniu pierwszego i drugiego przedmiotu.
B) wykonanie:
Przewodnik przygotowuje swojego psa do pracy na
śladzie. Linka o długości 10m może być
prowadzona nad grzbietem, z boku lub między
przednimi i/lub tylnymi kończynami. Może być zapięta
bezpośrednio do łańcuszka bez zaciskania lub zapięcia
na szelkach. Dopuszczalne są szelki piersiowe lub Böttgera
(bez dodatkowych rzemieni). Po wywołaniu przewodnik
melduje się (w pozycji wyjściowej) i zgłasza, czy
jego pies przedmioty podnosi, czy zaznacza. Przed
nawęszeniem podstawy śladu, w jego trakcie i w
czasie całej pracy na śladzie należy zrezygnować
z jakiegokolwiek przymusu.
Na polecenie sędziego doprowadza się psa spokojnie
i wolno do podstawy śladu. Rozpoczyna się nawęszenie
przez psa. Pies musi nawęszyć spokojnie,
intensywnie, z "niskim nosem". Następnie
pies musi podążać śladem z "niskim
nosem" w równym tempie. Pies może węszyć
bez linki i wtedy należy również utrzymywać
odległość 10 m. Linka może, jeżeli przewodnik
nie wypuścił jej z ręki zwisać.
Pies musi wypracować załamania pewnie. Po załamaniu
pies powinien szukać dalej w tym samym tempie. Jeżeli
pies znalazł przedmiot, musi go bez wpływu
przewodnika podnieść lub przekonywująco wskazać.
Po podniesieniu pies może stać, usiąść lub
przyjść do przewodnika. Błędem jest pójście
dalej z przedmiotem lub położenie się. Wskazać
przedmioty może pies stojąc, siedząc lub leżąc
(również przemiennie). Jeżeli pies wskazał lub
podniósł przedmiot, przewodnik kładzie linkę i
udaje się do niego. Poprzez podniesienie przedmiotu
w ręce do góry pokazuje, że pies go znalazł.
Następnie podnosi linkę i rozpoczyna z psem dalszą
pracę na śladzie. Po zakończeniu pracy na śladzie
należy pokazać sędziemu znalezione przedmioty.
C) ocena:
Jeżeli pies wypracuje ślad intensywnie, równomiernie,
przekonywująco, pokazując przy tym pozytywne
zachowanie, tempo pracy nie jest kryterium oceny.
Sprawdzanie podłoża obok ścieżki śladu bez jej
opuszczania nie jest błędem. Markowanie pracy,
"wysoki nos", wypróżnianie się, krążenie
na załamaniach, przedłużające się mitrężenie,
pomoc poprzez linkę lub słownie na ścieżce śladu
lub przy przedmiotach, błędne zaznaczenie
przedmiotu, nie zaznaczenie przedmiotu obniżają
ocenę.
Jeżeli przewodnik (podążając za psem) opuści ścieżkę
śladu na odległość większą niż długość
linki (niezależnie od kierunku), praca na śladzie
zostaje przerwana. Jeżeli pies opuszcza ślad i
jest zatrzymywany przez przewodnika, sędzia poleca
iść za psem. Jeżeli przewodnik nie stosuje się
do tego polecenia, sędzia przerywa pracę. Sędzia
przerywa też pracę, jeżeli po 15 minutach od
startu pies nie osiągnął końca. Ocenie podlega
praca do jej przerwania.
Błędem jest, jeżeli pies wskaże przedmiot w
dwojaki sposób, tj. poprzez "podnoszenie"
i "wskazanie". W ocenie uwzględnia się
tylko przedmioty zaznaczone zgodnie ze zgłoszeniem.
Błędy w zaznaczaniu przedmiotu wpływają na ocenę
pracy na danej prostej.
Za nie znalezione przedmioty nie przyznaje się żadnych
punktów. Rozdział punktów do oceny pracy na danej
prostej musi odpowiadać jej długości i stopniowi
trudności. Sędziowanie pracy na poszczególnych
prostych następuje według ocen i punktów. Jeżeli
pies przestaje szukać (dłuższe mitrężenie w tym
samym miejscu bez szukania), praca może być
przerwana nawet, jeżeli pies znajduje się na ścieżce
śladu.
IPOII
CZĘŚĆ B: POSŁUSZEŃSTWO
1. Chodzenie przy nodze be smyczy 10 pkt.
2. Siad w marszu 10 pkt.
3. Waruj w marszu z przywołaniem 10 pkt.
4. Stój w marszu 10 pkt.
5. Aport z ziemi 10 pkt.
6. Aport przez płotek 1m. 15 pkt.
7. Aport przez przeszkodę rozstawną 1,8m. 15
pkt.
8. Wysyłanie naprzód z warowaniem 10 pkt.
9. Warowanie przy odwracaniu uwagi 10 pkt.
Razem 100 pkt.
Postanowienia ogólne:
Sędzia daje polecenie rozpoczęcia ćwiczenia.
Dalsze ćwiczenia, jak zmiany kierunku, zatrzymanie,
zmiany tempa dokonywane są przez przewodnika bez
polecenia. Komendy wskazane są w regulaminie.
Komendami są normalnie wypowiedziane pojedyncze słowa.
Mogą one być wydawane w każdym języku, jednakże
muszą być takie same dla tej samej czynności. Jeżeli
pies nie wykonuje ćwiczeń po trzykrotnej
komendzie, ćwiczenie zostaje przerwane bez
przyznania oceny. Podczas przywołania psa, oprócz
komendy może być użyte imię psa. Jednak użycie
imienia psa przy jakiejkolwiek innej komendzie należy
traktować jako komendę podwójną.
W postawie wyjściowej pies siedzi blisko
przewodnika po jego lewej stronie, tak, że jego łopatka
jest na wysokości kolan przewodnika i skierowany
jest w tą samą stronę, co przewodnik. Każde ćwiczenie
zaczyna się i kończy postawą wyjściową. Przyjęcie
postawy wyjściowej na początku ćwiczenia
dopuszczalne jest tylko jeden raz. Dopuszczalne jest
również krótkie pochwalenie psa po zakończeniu
ćwiczenia i tylko w postawie wyjściowej. Po takim
pochwaleniu przewodnik musi zająć nową postawę
wyjściową. W każdym razie między pochwałą, a
rozpoczęciem nowego ćwiczenia musi być zachowany
wyraźny odstęp czasu (około 3 sekund).
Po przyjęciu postawy wyjściowej przeprowadza się
ćwiczenie.
Przewodnik musi przejść co najmniej 10 kroków,
jednak nie więcej niż 15 kroków, zanim poda
komendę do wykonania ćwiczenia przez psa. Pomiędzy
częściami ćwiczenia, takimi jak siad przed
przewodnikiem i zakończeniem ćwiczenia, podejście
do siedzącego, stojącego lub leżącego psa, należy
przed wydaniem następnej komendy zachować przerwę
około 3 sekund.
Przewodnik może podejść do psa od przodu lub
obchodząc go na około od tyłu.
Pies powinien iść przy nodze bez smyczy również
między ćwiczeniami. Także idąc po koziołek do
aportowania należy zabrać ze sobą psa. Zachęcanie
i zabawa w tym przypadku nie są dozwolone.
Przewodnik musi wykonywać zwrot w tył przez lewe
ramię. Przy zwrocie w tył pies może obejść
przewodnika (wokół) lub cofnąć się znalazłszy
się przed nim. Wykonanie tego ćwiczenia musi być
takie same w trakcie całego egzaminu.
Gdy pies usiadł przed przewodnikiem, podejście do
nogi może być wykonane jak wyżej, poprzez obejście
przewodnika lub obrócenie przed nim i jednoczesne
cofnięcie się do znalezienia się w postawie wyjściowej.
Płotek do przeskakiwania jest na całej wysokości
(1m) sztywny i ma szerokość 150 cm. Przeszkoda ukośna
składa się z dwóch połączonych ze sobą na górze
części (płyt) o szerokości 150 cm i długości
191 cm. Ustawia się ją tak, że po rozsunięciu
szczyt osiąga wysokość 180 cm. Cała jej
powierzchnia musi być wykonana z materiału nie śliskiego.
Na obu jej ścianach w górnej połowie należy umieścić
listwy pomagające we wspinaniu o przekroju 24/48 mm.
Na egzaminie wszystkie psy muszą przeskakiwać
przez te same przeszkody.
Przedmiotami do przynoszenia są tylko koziołki
drewniane (aporty) o odpowiedniej wadze (na równej
powierzchni 1000g, przez przeszkodę 650g).
Organizator przygotowuje jeden komplet koziołków,
które muszą być wykorzystane przez wszystkich
uczestników. Nie wolno przed rzuceniem dać koziołek
psu do pyska.
Jeżeli przewodnik zapomniał wykonać jakiegoś ćwiczenia
zostaje on wezwany przez sędziego, bez obniżania
oceny, do wykonania brakującego ćwiczenia.
1. Chodzenie przy nodze bez smyczy 10 pkt.
a) komenda do: "chodzenia przy
nodze"
Wydanie komendy dozwolone jest na starcie i przy
zmianach rodzaju ruchu.
B) wykonanie:
Przewodnik udaje się do sędziego z psem idącym
przy nodze bez smyczy, po zatrzymaniu poleca psu usiąść
i przedstawia się. Następnie udaje się na miejsce
początku ćwiczeń. Z postawy wyjściowej rusza z
psem dając mu hasło do marszu przy nodze bez
smyczy, a pies ma chętnie, uważnie i równo iść
przy jego lewej stronie tak, by jego łopatka
znajdowała się stale na wysokości kolan
przewodnika, a przy zatrzymaniu samodzielnie usiąść
przy nodze nie obracając się.
Po rozpoczęciu marszu przewodnik idzie w linii
prostej około 50 kroków bez zatrzymywania się, po
zwrocie w tył idzie jeszcze następne 10 do 15 kroków,
a później musi zademonstrować bieg i marsz bardzo
wolny (każdy po minimum 10 kroków). Przejście z
biegu w krok powolny musi nastąpić bez fazy przejściowej.
Poszczególne rodzaje marszu muszą istotnie różnić
się między sobą. Następnie należy wykonać, idąc
normalnym tempem zwrot w prawo, w lewo i w tył.
Zatrzymanie należy zademonstrować co najmniej raz,
idąc normalnym tempem.
Podczas, gdy przewodnik idzie z psem na pierwszym
odcinku należy oddać 2 strzały (kaliber 6 mm) w
odstępie czasu 5 sekund z odległości co najmniej
15 kroków. Pies musi wykazać się niewrażliwością
na strzał.
Na zakończenie ćwiczenia, na polecenie sędziego
przewodnik ze swoim psem wchodzi w grupę złożoną
z co najmniej 4 osób. Musi on jedną z osób obejść
z prawej i jedną z lewej strony i co najmniej raz
zatrzymać się w grupie. Sędzia może zażądać
powtórzenia przejścia. Na koniec przewodnik
opuszcza grupę i w miejscu początku ćwiczenia
przyjmuje pozycję wyjściową.
C) ocena:
Ocenę obniżają: wyprzedzanie, odsuwanie się
na bok, zostawanie z tyłu, siadanie wolne lub z ociąganiem,
dodatkowe komendy, pomoc fizyczna, brak uwagi psa we
wszystkich rodzajach ruchu (tempach) i zwrotach,
presja wywierana na psa i stłumienie go.
2. Siad w marszu 10 pkt.
a) komendy do: "marszu przy nodze",
"siadu"
b) wykonanie:
Po przyjęciu postawy wyjściowej przewodnik zaczyna
marsz w linii prostej z psem bez smyczy przy nodze.
Po przejściu 10-15 kroków na komendę przewodnika
pies musi natychmiast usiąść zwrócony w kierunku
marszu, a przewodnik nie może się przy tym
zatrzymać, zmienić rodzaju kroku lub obejrzeć się.
Po dalszych 30 krokach przewodnik zatrzymuje się i
natychmiast obraca do swojego spokojnie siedzącego
psa. Na polecenie sędziego idzie z powrotem do psa
i staje po jego prawej stronie.
C) ocena:
Błędy w przebiegu ćwiczenia, wolne siadanie,
siedzenie niespokojne, bez koncentracji, obniżają
ocenę. Jeżeli pies zamiast usiąść położy się
lub zatrzyma się stojąc odlicza się 5 punktów.
3. Waruj z marszu i przywołanie do mnie 10
pkt.
a) komendy do: "marszu przy nodze",
"warowania", "przywołania do
mnie", "przyjęcia postawy wyjściowej"
b) wykonanie:
Po przyjęciu postawy wyjściowej przewodnik
rozpoczyna marsz w linii prostej z psem przy nodze
bez smyczy. Po 10 - 15 krokach pies musi na komendę
przywarować będąc skierowanym w kierunku marszu,
a przewodnik nie może się przy tym zatrzymać,
zmienić rodzaju kroku, lub się obejrzeć. Po
dalszych 30 krokach przewodnik zatrzymuje się i
natychmiast obraca do swojego spokojnie leżącego
psa. Na polecenie sędziego przewodnik daje komendę
"do mnie", która może być połączona z
imieniem psa. Pies musi chętnie, szybko przybiec w
linii prostej do przewodnika i usiąść przed nim
blisko i na wprost. Na następną komendę musi
szybko i bezpośrednio znaleźć się przy lewej
nodze przewodnika z łopatką na wysokości jego
kolan.
C) ocena:
Błędy
w przebiegu ćwiczenia, powolne kładzenie się,
wolne przyjście, niespokojne leżenie, postawa
przewodnika w rozkroku, błędy w siadaniu przed
przewodnikiem i po zakończeniu ćwiczenia. Jeżeli
pies usiądzie lub zatrzyma się stojąc po
komendzie do warowania należy odjąć mu 5 punktów.
4. Stój w marszu 10 pkt.
a) komendy do: "marszu przy nodze",
"zatrzymania stojąc", "siadu"
b) wykonanie:
Po przyjęciu postawy wyjściowej przewodnik zaczyna
marsz z psem przy nodze bez smyczy. Po przejściu
10-15 kroków daje psu komendę do zatrzymania stojąc.
Pies powinien zatrzymać się natychmiast i stać w
kierunku marszu, a przewodnik nie może przy tym
zatrzymać się, zmienić rodzaju kroku ani się
obejrzeć. Przewodnik po przejściu dalszych 30 kroków
zatrzymuje się i natychmiast obraca do swojego
spokojnie stojącego psa. Na polecenie sędziego
przewodnik wraca do swojego psa i staje po jego
prawej stronie. Po upływie około 3 sek. na znak sędziego
pies otrzymuje komendę by usiadł, na którą
powinien szybko i bez skręcenia usiąść.
C) ocena:
Obniżają ocenę: błędy w przebiegu ćwiczenia,
kroki robione przez psa po komendzie, niespokojne
stanie, podchodzenie, niepokój przy podchodzeniu
przewodnika, wolne siadanie na zakończenie. Jeżeli
po komendzie pies usiądzie lub położy się należy
odjąć mu 5 punktów.
5. Aportowanie na płaskiej powierzchni 10
pkt.
a) komendy do: "przyniesienia",
"oddania", "przyjścia do nogi"
b) wykonanie:
Stojąc w postawie wyjściowej przewodnik rzuca
koziołek drewniany (o masie ok. 1000g) na odległość
około 10 kroków. Komendę do przyniesienia wolno
wydać dopiero, gdy koziołek leży już nieruchomo
na ziemi. Pies siedzący spokojnie bez smyczy przy
nodze musi na komendę szybko i w linii prostej
podbiec do koziołka, natychmiast go podnieść i
szybko, jak najkrótszą drogą przynieść do
przewodnika. Pies musi usiąść blisko i na wprost
przewodnika i tak długo trzymać koziołek w pysku,
aż przewodnik po odczekaniu około 3 sek. da komendę
do oddania i go odbierze. Po oddaniu przez psa,
koziołek musi być trzymany spokojnie w
wyprostowanej w dół prawej ręce. Na następną
komendę pies musi się znaleźć przy lewej nodze
przewodnika, tak by jego łopatka była na wysokości
kolan. W czasie całego ćwiczenia nie wolno
przewodnikowi opuścić miejsca, z którego rozpoczął
ćwiczenie.
C) ocena:
Błędy w postawie wyjściowej, powolny bieg, błędy
w podjęciu, wolny powrót, upuszczenie koziołka,
bawienie się, gryzienie koziołka, stanie przez
przewodnika w rozkroku, błędy w siadaniu przed
przewodnikiem i zakończeniu ćwiczenia obniżają
ocenę. Zbyt bliskie rzucenie i pomoc przewodnika
bez opuszczenia miejsca stania również obniżają
ocenę. Jeżeli przewodnik opuści miejsce, z którego
zaczął ćwiczenie przed jego zakończeniem,
ocenione ono będzie jako niedostateczne. Jeżeli
pies nie przyniesie koziołka, należy przyznać 0
punktów.
6. Aportowanie przez płotek (100cm) 15 pkt.
a) komendy do: "przeskoku",
"przyniesienia", "oddania",
"przyjścia do nogi"
b) wykonanie:
Przewodnik przyjmuje z psem postawę wyjściową co
najmniej 5 kroków przed płotkiem. Stojąc na
wprost przed płotkiem (100 cm) rzuca koziołek
(650g) za niego. Komenda do skoku może być wydana
dopiero, gdy koziołek nieruchomo leży na ziemi.
Pies siedząc bez smyczy spokojnie przy przewodniku
musi na komendę swobodnie przeskoczyć przez płotek.
Komenda do przyniesienia musi być wydana w czasie
skoku. Po skoku musi on szybko najkrótszą drogą
podbiec do koziołka, natychmiast go przynieść,
bezzwłocznie przeskoczyć płotek z powrotem i
przynieść go do przewodnika szybko, najkrótszą
drogą. Pies ma usiąść blisko na wprost
przewodnika i tak długo trzymać koziołek w pysku,
aż przewodnik po odczekaniu około3 sek. po
komendzie do oddania odbierze aport. Po odebraniu
koziołek musi być spokojnie trzymany w
wyprostowanej w dół prawej ręce. Na następną
komendę pies musi znaleźć się szybko i bezpośrednio
przy lewej nodze przewodnika, tak by jego łopatka
była na wysokości kolan przewodnika. Przewodnikowi
nie wolno w czasie całego ćwiczenia opuścić
miejsca, w którym rozpoczął ćwiczenie.
C) ocena:
Błędy w postawie wyjściowej, powolny skok i bieg
tam i z powrotem, błędy przy podjęciu,
upuszczenie koziołka, bawienie się, gryzienie
koziołka, postawa przewodnika w rozkroku, błędy w
siadaniu przed przewodnikiem i zakończeniu ćwiczenia
obniżają ocenę.
Za muśnięcie przeszkody przy skoku obniża się
ocenę do 1 pkt za każdym razem, za oparcie o
przeszkodę przy przeskoku każdorazowo do 2 pkt.
Podział punktów za przynoszenie koziołka przez
płotek:
skok tam 5 pkt.
skok z powrotem 5 pkt.
przynoszenie 5 pkt.
Ocena częściowa jest możliwa tylko wtedy, gdy
wykonane są, co najmniej 2 z 3 części ćwiczenia
(skok tam, przyniesienie, skok z powrotem). Jeżeli
koziołek upadnie wyraźnie z boku lub jest dla psa
źle widoczny, przewodnik może po spytaniu sędziego
lub na polecenie sędziego, bez straty punktów powtórzyć
rzut. Pies nie może przy tym przestać siedzieć.
Ocenę odpowiednio obniża pomoc przewodnika, o ile
nie zmieni on miejsca, w którym rozpoczął ćwiczenie.
Jeżeli opuści on to miejsce przed zakończeniem,
ćwiczenie ocenia się jako niedostateczne.
7. Aportowanie przez przeszkodę ukośną (180
cm) 15 pkt.
a) komendy do: "przeskoku",
"przyniesienia", "oddania",
"przyjścia do nogi"
b) wykonanie:
Przewodnik ze swoim psem przyjmuje postawę wyjściową,
co najmniej 5 kroków przed przeszkodą. Stojąc na
wprost przed nią rzuca koziołek (650g) za
przeszkodę. Komenda do skoku może być wydana
dopiero, gdy koziołek nieruchomo leży na ziemi.
Pies siedzący spokojnie bez smyczy przy przewodniku
po komendzie do skoku musi wspinając się pokonać
przeszkodę, szybko, najkrótszą drogą podbiec do
koziołka, natychmiast go podjąć. Komenda do
przyniesienia musi być wydana w czasie pokonywania
przeszkody. Po podjęciu aportu pies musi
natychmiast pokonać przeszkodę z powrotem i
przynieść aport szybko najkrótszą drogą do
przewodnika, usiąść blisko i na wprost niego i
tak długo trzymać koziołek w pysku, aż
przewodnik po odczekaniu około 3 sek. po komendzie
do oddania odbierze aport. Po odebraniu koziołek
musi być trzymany spokojnie w wyprostowanej w dół
prawej ręce. Na następną komendę pies ma się
szybko i bezpośrednio znaleźć przy lewej nodze
przewodnika. Przewodnikowi nie wolno w trakcie całego
ćwiczenia opuścić miejsca, z którego ćwiczenie
zaczął.
C) ocena:
Błędy w postawie wyjściowej, powolne wykonywanie
przeszkody, wolny bieg tam i z powrotem, błędy w
podjęciu aportu, upuszczenie koziołka, gryzienie
go, bawienie się, postawa przewodnika w rozkroku, błędy
w siadaniu przed przewodnikiem i w zakończeniu ćwiczenia
odpowiednio obniżają ocenę.
Podział punktów za przynoszenie koziołka przez przeszkodę ukośną:
skok tam 5
pkt.
skok z powrotem 5 pkt.
przynoszenie 5 pkt.
Ocena
częściowa możliwa jest tylko wówczas, gdy 2 z 3
części ćwiczenia (skok tam, przyniesienie , skok
z powrotem) są wykonane.
-
pokonanie przeszkody w
obie strony, przyniesienie bezbłędne 15 pkt.
-
pokonanie przeszkody tylko w jedną stronę, przyniesienie bezbłędne
10 pkt.
-
pokonanie przeszkody w obie strony bezbłędne, aport nie
przyniesiony 10 pkt.
Jeżeli
koziołek upadnie wyraźnie z boku lub jest dla psa
źle widoczny, przewodnik może po spytaniu sędziego
lub na polecenie sędziego powtórzyć rzut bez
straty punktów. Pies nie może przy tym przestać
siedzieć. Ocenę odpowiednio obniża pomoc
przewodnika, o ile nie opuścił on miejsca, z którego
rozpoczął ćwiczenie. Jeżeli opuścił on to
miejsce przed zakończeniem ćwiczenia ocenia się
jako niedostateczne.
8. Wysyłanie na przód z warowaniem 10
pkt.
a) komendy do: "wybiegnięcia na przód",
"warowania", "siadu"
b) wykonanie
Z postawy wyjściowej idzie przewodnik z psem bez
smyczy w linii prostej we wskazanym kierunku. Po 10
- 15 krokach przewodnik daje psu komendę do
wybiegnięcia naprzód z jednoczesnym, jednorazowym
uniesieniem ręki wskazując kierunek i zatrzymuje
się. Po tym pies musi oddalić się w linii prostej
we wskazanym kierunku bez ociągania w szybkim
tempie na odległość, co najmniej 30 kroków. Na
polecenie sędziego przewodnik daje komendę do
warowania, na którą pies musi się natychmiast położyć.
Przewodnikowi wolno trzymać uniesioną rękę tak długo,
aż pies się nie położy. Na polecenie sędziego
przewodnik udaje się do psa i staje po jego prawej
stronie. Na kolejne polecenie sędziego po około 3
sek. pies dostaje komendę by usiadł
c) ocena:
Ocenę obniżają: błędy w wykonaniu, bieg
przewodnika z i za psem, wolne wybieganie, wyraźne
odchylenie kierunku na bok, za mała odległość,
położenie się z ociąganiem lub zbyt wczesne,
niespokojne leżenie, przedwczesne podniesienie się
w końcówce ćwiczenia.
9. Warowanie przy odwracaniu uwagi 10 pkt.
a) komendy do: "warowania",
"siadu"
b) wykonanie:
Gdy drugi pies ma zacząć ćwiczenia w części B,
przewodnik odprowadza psa we wskazane miejsce i po
przyjęciu postawy wyjściowej daje komendę do
warownia. Po czym nie zostawiając przy psie smyczy
lub jakiegokolwiek innego przedmiotu, bez oglądania
się oddala się w obrębie terenu egzaminu na odległość,
co najmniej 30 kroków i stoi spokojnie w polu
widzenie psa zwrócony do niego plecami. Pies musi
leżeć spokojnie bez wpływu przewodnika, podczas
gdy drugi pies wykonuje ćwiczenie od 1 do 7.
Przewodnik wraca na polecenie sędziego, staje po
jego prawej stronie i na powtórne polecenie sędziego
po około 3 sek. wydają komendę, by pies usiadł.
Przed rozpoczęciem omówienia ćwiczenia, na
polecenie sędziego, zapina się psa na smycz.
C) ocena:
Ocenę obniżają: niespokojne zachowanie
przewodnika, jak i ukrytą pomoc, niespokojne leżenie
psa względnie za wczesne podniesienie się psa na
zakończenie ćwiczenia. Ocenę częściową daje się,
gdy pies wstanie lub usiądzie, ale pozostaje w
miejscu zostawania. Jeżeli pies oddali się na więcej
niż 3 metry przed zakończeniem ćwiczenie nr 4
wykonywanego przez drugiego psa, należy ocenić ćwiczenie
na 0 punktów. Jeżeli pies opuści miejsce
zostawania po zakończeniu ćwiczenia nr 4 daje się
ocenę częściową. Jeżeli pies na zakończenie ćwiczenia
ruszy w kierunku wracającego przewodnika odlicza się
do 3 punktów.
IPOII
CZĘŚĆ C: OBRONA
1. Rewir za pozorantem 5 pkt.
2. Osaczenie i oszczekanie 10 pkt.
3. Zatrzymanie pozoranta w czasie ucieczki 10
pkt.
4. Pilnowanie i obrona po ataku 20 pkt.
5. Eskortowanie z tyłu 5 pkt.
6. Atak w czasie eskortowania z tyłu 30 pkt.
7. Próba odwagi 20 pkt.
RAZEM 100 pkt.
Postanowienia ogólne:
Na przeznaczonym do tego placu, wzdłuż dłuższych
krawędzi ustawia się 6 kryjówek, po trzy na każdej
stronie, naprzemiennie. Niezbędne oznaczenie terenu
muszą być dobrze widoczne dla przewodnika, sędziego
i pozoranta. Pozorant musi być wyposażony w
ubranie ochronne, rękaw i miękką pałkę. Rękaw
musi mieć krawędź umożliwiającą psu chwycenie.
Wykonana z juty nakładka, nasuwana na rękaw musi
mieć kolor naturalny. W czasie pilnowania, jeżeli
pozorant będzie chciał widzieć psa, o ile to
konieczne, może się za nim po woli obrócić. Nie
wolno mu jednak przyjąć postawy grożącej i
wykonać ruchu obronnego. Swoje ciało ma osłaniać
rękawem. Sposób, w jaki przewodnik odbierze od
pozoranta pałkę pozostawia się do jego uznania.
Na egzaminach wszystkich stopni można korzystać
tylko z jednego pozoranta, ale przy liczbie psów większej
niż 6 na jeden stopień egzaminu, musi się
korzystać z dwóch pozorantów. Dla wszystkich zdających
na ten sam stopień musi korzystać się z tego
samego pozoranta. Psy, które nie są podporządkowane
przewodnikowi, które w czasie
ćwiczeń obrończych
nie puszczają lub puszczają w wyniku czynnego działania
przewodnika, chwycą za inną część ciała, niż
przewidziany do tego rękaw, muszą być
zdyskwalifikowane. Nie daje się też oceny "TSB".
Jeżeli pies w czasie ćwiczeń obrończych odmówi
lub daje się przepędzić, należy pracę w części
"C" przerwać. Nie przyznaje się żadnej
oceny (punktowej). Można jednak przyznać ocenę
"TSB". Komendę do puszczania można wydać
tylko raz.
Skalę ocen za „puszczenie” obrazuje poniższe
zestawienie:
-
puszczenie z ociąganiem – 0,5 – 3,0
-
1 komenda dodatkowa, puszczenie natychmiastowe –
3,0
-
1 komenda dodatkowa, puszczenie z ociąganiem –
3,5 – 6,0
-
2 komenda dodatkowa, puszczenie natychmiastowe –
6,0
-
2 komenda dodatkowa, puszczenie z ociąganiem –
6,5 – 9,0
-
nie puszczenie po 2 komendzie dodatkowej : dyskwalifikacja
1. Rewirowanie za pozorantem - 5 pkt
a) komendy do: "rewirowania",
"przyjścia" (komenda do przyjścia może
być powiązana z imieniem psa)
b) wykonanie:
Pozorant znajduje się w ostatniej kryjówce,
niewidoczny dla psa. Przewodnik przyjmuje postawę
wyjściową z psem bez smyczy między drugą a
trzecią kryjówką, tak by obiegnięcie czterech
kryjówek było możliwe. Na polecenie sędziego
rozpoczyna ćwiczenie w części "C". Na
krótką komendę do rewirowania i gest lewą lub
prawą ręką, które mogą być powtórzone, musi
się pies oddalić od przewodnika i wytrwale, uważnie
obiec ciasno wskazaną kryjówkę. Jeżeli tego
dokona, przewodnik woła go komendą do przyjścia
do siebie i idąc wskazuje mu następną kryjówkę
z powtórzoną komendą do rewirowania. Przewodnik
porusza się po nieoznaczonej linii przez środek
placu, której podczas rewirowania psa nie wolno mu
opuścić. Pies musi się stale znajdować przed
przewodnikiem. Jeżeli pies dotarł do kryjówki z
pozorantem, przewodnik musi się zatrzymać. Komendy
słowne i optyczne nie są już wówczas dozwolone.
C) ocena:
Ocenę obniżają niedokładności w sterowaniu
psem, zahamowania w intensywnym, ciasnym i uważnym
obiegnięciu kryjówki.
2. Osaczenie i oszczekanie - 10 pkt.
a) komendy do: "przyjścia do
nogi", "przyjęcia postawy wyjściowej"
b) wykonanie:
Pies musi pozoranta aktywnie, uważnie osaczyć i
absorbująco oszczekać. Psu nie wolno skakać na
pozoranta ani go chwycić. Po czasie oszczekiwania
około 20 sek., przewodnik, na polecenie sędziego
zbliża się do kryjówki na 5 kroków. Na następne
polecenie sędziego woła swojego psa do nogi, do
przyjęcia postawy wyjściowej.
C) ocena:
Ocenę obniżają niedokładności w ciągłym
napierającym oszczekiwaniu i napierającym
osaczeniu, aż do wydania komendy, bez rozpraszania
się osobą sędziego i podejściem przewodnika. Za
absorbujące oszczekiwanie przyznaje się 5 punktów.
Jeżeli pies słabo oszczekuje, odejmuje się 2
punkty. Jeżeli pies nie oszczekuje, a aktywnie
pilnuje pozoranta, odejmuje się 5 punktów. Przy
zaczepianiu pozoranta jak np. uderzanie, wskakiwanie
odejmuje się 2 pkt., a przy silnym ugryzieniu
odejmuje się 9 punktów z całości ćwiczenia.
Jeżeli pies opuści pozoranta przed poleceniem sędziego
dla przewodnika by opuścił już środkową linię,
można wysłać psa do pozoranta powtórnie. Jeżeli
wówczas pies pozostanie przy pozorancie można
dalej kontynuować ćwiczenia w części
"C", ale osaczenie i oszczekanie musi być
ocenione jako niedostateczne.
Jeżeli pies nie wróci do pozoranta lub oddali się
powtórnie, ocenę w części "C" przerywa
się. Jeżeli pies dobiegnie do dochodzącego
przewodnika lub przyjdzie do nogi przed odwołaniem,
ocena jest również niedostateczna.
3. Zatrzymanie pozoranta w trakcie ucieczki -
10 pkt.
a) komendy do: "marszu przy nodze",
"warowania", "puszczenia"
b) wykonanie:
Na polecenie sędziego przewodnik nakazuje
pozorantowi wyjście z kryjówki. Pozorant udaje się
normalnym krokiem do zaznaczonego w terenie punktu
początku ucieczki.
Na polecenie sędziego przewodnik z psem bez smyczy
idzie do zaznaczonego miejsca pozostawania psa w
pozycji leżącej do pilnowania przed próbą
ucieczki. Odległość między psem a pozorantem
wynosi 5 kroków. Po pozostawieniu pilnującego psa
przewodnik udaje się do kryjówki, tak by mieć
kontakt wzrokowy z psem, pozorantem i sędzią. Na
znak sędziego pozorant podejmuje próbę ucieczki.
Pies musi bez zwłoki, samodzielnie poprzez
energiczne, silne uchwycenie istotnie zapobiec
ucieczce (udaremnić ucieczkę). Wolno mu jednak
zaatakować tylko rękaw pozoranta. Na znak sędziego
pozorant zatrzymuje się i stoi spokojnie. Po
zatrzymaniu się pozoranta pies ma natychmiast puścić.
Przewodnik może w tym czasie samodzielnie dać jedną
komendę do puszczenia.
Jeżeli pies nie puści po pierwszej dozwolonej
komendzie, przewodnik otrzymuje od sędziego
polecenie do wydania dwóch następnych komend do
puszczenia.
Jeżeli pies nie puści po trzeciej komendzie
(jednej dozwolonej i dwóch dodatkowych), zostaje
zdyskwalifikowany. W czasie wydawania komendy do
puszczenia przewodnik musi stać spokojnie, bez wpływania
na zachowanie psa. Pies po puszczeniu musi zostać
jak najbliżej pozoranta i uważnie go pilnować.
C) ocena:
Niedokładności i ograniczenia w ważnych dla oceny
psa kryteriach powodują stosowne obniżenie oceny:
szybka, energiczna reakcja i pogoń z silnym
uchwyceniem i rzeczywistym zatrzymaniem pozoranta w
ucieczce, pełny i spokojny chwyt aż do puszczenia,
uważne pilnowanie, jak najbliżej pozoranta. Jeżeli
pies nie wystartuje lub w ciągu 20 kroków nie
udaremni ucieczki przez chwycenie i zatrzymanie,
przerywa się pracę w części "C".
Jeżeli w czasie pilnowania pozoranta pies jest
trochę nieuważny lub/i trochę natarczywy należy
ocenić ćwiczenie o jeden stopień niżej. Jeżeli
pies jest wyraźnie nieuważny lub/i wyraźnie
natarczywy obniża się ocenę o dwa stopnie.
Jeżeli pies nie pilnuje pozoranta, ale przy nim
zostaje, obniża się ocenę ćwiczenia o trzy
stopnie. Jeżeli pies w czasie pilnowania opuści
pozoranta lub przewodnik da komendę, by przy nim
został, przerywa się pracę w części
"C".
4. Obrona po ataku pilnowanego pozoranta -
20pkt.
a) komendy do: "puszczenia",
"przyjścia do nogi"
b) wykonanie:
Po okresie pilnowania około 5 sek., pozorant na
znak sędziego podejmuje energicznie atak na psa.
Pies musi bez wpływu przewodnika obronić się
poprzez silne chwycenie. Może on zaatakować tylko
rękaw pozoranta. Jeżeli pies chwycił zostaje
dwukrotnie uderzony. Dozwolone są uderzenia tylko w
grzbiet i okolice kłębu. Na polecenie sędziego
pozorant zatrzymuje się i stoi spokojnie. Po
zatrzymaniu pies musi natychmiast puścić.
Przewodnik może w tym czasie dać samodzielnie jedną
komendę do puszczania.
Jeżeli pies nie puści po pierwszej dozwolonej
komendzie, przewodnik otrzymuje od sędziego
polecenie wydania dwóch następnych komend do
puszczenia.
Jeżeli pies po tych komendach (jednej dozwolonej i
dwóch dodatkowych) nie puści, zostaje
zdyskwalifikowany. W czasie dawania komend do
puszczenia przewodnik musi stać spokojnie, bez wpływania
na zachowanie psa.
Po puszczeniu pies musi zostać jak najbliżej
pozoranta i uważnie go pilnować. Na polecenie sędziego
przewodnik udaje się najkrótszą drogą, normalnym
krokiem do psa i daje komendę do przyjęcia postawy
wyjściowej. Pałki w tym momencie nie odbiera się
pozorantowi.
C) ocena:
Niedokładności i ograniczenia w ważnych dla oceny
psa kryteriach powodują obniżenie oceny: szybkie i
energiczne chwycenie, pełny i spokojny chwyt aż do
puszczenia, uważne pilnowanie po puszczeniu
pozoranta, jak najbliżej niego.
Jeżeli w czasie pilnowania pies jest trochę nieuważny
lub/i trochę natarczywy należy ocenić ćwiczenie
o jeden stopień niżej. Jeżeli pies jest wyraźnie
nieuważny lub/i wyraźnie natarczywy obniża się
ocenę o dwa stopnie.
Jeżeli pies nie pilnuje pozoranta, ale przy nim
zostaje, obniża się ocenę ćwiczenia o trzy
stopnie.
Jeżeli pies podejdzie do nadchodzącego przewodnika
ocenia się ćwiczenie jako niedostateczne. Jeżeli
pies opuści pozoranta zanim sędzia da
przewodnikowi polecenie do podejścia lub przewodnik
da psu komendę, by został przy pozorancie,
przerywa się pracę w części "C"
5. Eskortowanie pozoranta z tyłu – 5
pkt.
a) komendy do: "marszu przy nodze"
b) wykonanie:
Po ćwiczeniu 4 następuje eskortowanie pozoranta z
tyłu na dystansie około 30 kroków. Trasę konwoju
ustala sędzia. Przewodnik wzywa pozoranta do pójścia
przodem i idzie za nim z psem przy nodze bez smyczy
w odległości 5 kroków za pozorantem.
Pies powinien pozoranta uważnie obserwować. Odstęp
5 kroków musi być zachowany w czasie całego
eskortowania.
C) ocena:
Obniżają ją niedokładności w ważnych dla oceny
kryteriach: uważne obserwowanie pozoranta, dokładny
marsz przy nodze, utrzymywanie odstępu 5 kroków.
6. Atak na psa w czasie konwojowania z tyłu
- 30pkt.
a) komendy do: "puszczenia",
"marszu przy nodze"
b) wykonanie:
W trakcie eskortowania z tyłu następuje, na znak sędziego,
bez zatrzymywania się atak na psa. Pies musi bez wpływu
przewodnika, bez zwłoki obronić poprzez energiczne
i silne ugryzienie. Może jednak zaatakować tylko rękaw.
Jeżeli pies chwycił, przewodnik musi zatrzymać się
w miejscu, w którym się znajduje. Na polecenie sędziego
zatrzymuje się pozorant. Po zatrzymaniu pies musi
natychmiast puścić. Przewodnik może w tym czasie
dać jedną komendę do puszczenia.
Jeżeli pies nie puści po pierwszej dozwolonej
komendzie, przewodnik otrzymuje od sędziego
polecenie do wydania dwóch następnych komend do
puszczenia.
Jeżeli pies i wówczas (po jednej komendzie
dozwolonej i dwóch dodatkowych) nie puści, następuje
dyskwalifikacja. Podczas dawania komendy do
puszczenia przewodnik musi stać spokojnie, bez wpływania
na psa. Po puszczeniu pies musi zostać blisko
pozoranta i uważnie go pilnować.
Na polecenie sędziego przewodnik udaje się
normalnym krokiem, najkrótszą drogą do psa i daje
mu komendę do przyjścia do nogi, do postawy wyjściowej.
Pozorantowi odbiera się pałkę.
Następuje konwojowanie pozoranta z boku na
dystansie około 20 kroków. Wolno dać komendę do
marszu przy nodze. Pies ma iść z prawej strony
pozoranta, tak by znajdował się między nim a
przewodnikiem. W czasie transportu pies musi uważnie
pozoranta obserwować. Nie może on jednakże na
niego napierać, wskakiwać, ani go chwytać. Konwój
zatrzymuje się przed sędzią, przewodnik oddaje sędziemu
pałkę i zgłasza zakończenie 1 części ćwiczeń
obrończych.
C) ocena:
Ocenę obniżają ograniczenia w ważnych
kryteriach: silne i szybkie ugryzienie, pełny i
spokojny chwyt aż do puszczenia, uważne pilnowanie
pozoranta po puszczeniu.
Jeżeli w czasie pilnowania pies jest trochę nieuważny
lub/i trochę zaczepia pozoranta należy ocenię ćwiczenia
obniżyć o jeden stopień. Jeżeli w czasie
pilnowania pies jest bardzo nieuważny lub/i bardzo
zaczepia pozoranta, należy obniżyć ocenę o dwa
stopnie.
Jeżeli pies nie pilnuje pozoranta, ale przy nim
zostaje, należy obniżyć ocenę o trzy stopnie. Ćwiczenie
należy ocenić jako niedostateczne, jeżeli pies
wyjdzie naprzeciw dochodzącego przewodnika. Jeżeli
pies opuści pozoranta przed poleceniem sędziego
dla przewodnika do podejścia lub przewodnik da
komendę, by został przy pozorancie przerywa się
pracę w części "C".
7. Atak na psa z ruchu - 20 pkt.
a) komendy do: "siedzenia",
"obrony", "puszczenia",
"przyjścia do nogi", "marszu przy
nodze"
b) wykonanie:
Przewodnik ze swoim psem ustawia się na wyznaczonym
miejscu na linii środkowej placu na wysokości
pierwszej kryjówki. Pies może być trzymany za
obrożę, ale jego zachowanie nie może być
stymulowane. Pozorant zaopatrzony w miękką pałkę,
na polecenie sędziego opuszcza kryjówkę i biegnie
do linii środkowej a następnie obraca się i
zaczyna biec frontalnie na przewodnika i psa atakując
poprzez wydawanie odstraszających okrzyków i
intensywnymi grożącymi ruchami. Gdy zbliży się
do przewodnika i psa na odległość 50 - 40 kroków,
na polecenie sędziego przewodnik puszcza psa z
komendą do obrony. Pies musi zatrzymać atak bez zwłoki
poprzez energiczne i silne chwycenie. Może on
zaatakować tylko rękaw pozoranta. Przewodnikowi
nie wolno opuścić swojego miejsca.
Na polecenie sędziego pozorant zatrzymuje się.
Pies powinien natychmiast puścić po zatrzymaniu
pozoranta. Przewodnik może w tym czasie dać jedną
komendę do puszczenia.
Jeżeli pies nie puści po pierwszej dozwolonej
komendzie, przewodnik otrzymuje od sędziego
polecenie wydania dwóch następnych komend do
puszczenia. Jeżeli pies po tych komendach (jednej
dozwolonej i dwóch dodatkowych) nie puści, następuje
dyskwalifikacja. Podczas wydawania komend do
puszczania przewodnik musi stać spokojnie, bez
dodatkowego wpływania na zachowanie psa. Po
puszczeniu pies musi zostać jak najbliżej
pozoranta i uważnie go pilnować. Na znak sędziego
przewodnik idzie normalnym krokiem bezpośrednio
najkrótszą drogą do psa i daje mu komendę do
przyjęcia postawy wyjściowej. Pozorantowi odbiera
się pałkę.
Następuje eskortowanie pozoranta z boku na
dystansie około 20 kroków. Wolno wydać jedną
komendę do marszu przy nodze. Pies ma się znajdować
po prawej stronie pozoranta, tak by był między nim
a przewodnikiem. W czasie konwojowania pies musi uważnie
obserwować pozoranta, jednakże bez napierania,
wskakiwania lub chwytania. Konwój zatrzymuje się
przed sędzią, przewodnik przekazuje sędziemu pałkę
i melduje zakończenie ćwiczeń w części
"C".
Przed rozpoczęciem omówienia ćwiczenia, na
polecenie sędziego zapina się psa na smycz.
C) ocena:
Ocenę obniżają odpowiednio niedokładności i
ograniczenia w ważnych dla oceny psa kryteriach:
energiczna obrona z silnym uchwyceniem, pełny
spokojny chwyt aż do puszczenia, uważne pilnowanie
po puszczeniu, jak najbliżej pozoranta.
Jeżeli w fazie pilnowania pies jest trochę nieuważny
lub/i trochę natarczywy obniża się ocenę za ćwiczenie
o jeden stopień. Jeżeli pilnuje on pozoranta wyraźnie
nieuważnie lub/i jest wyraźnie natarczywy ocenia
się ćwiczenie o dwa stopnie niżej.
Jeżeli pies nie pilnuje pozoranta, ale przy nim
zostaje, ocenia się ćwiczenia o trzy stopnie niżej.
Jeżeli pies podejdzie do zbliżającego się
przewodnika ocena ćwiczenia jest niedostateczna. Jeżeli
pies opuści pozoranta zanim sędzia da polecenie
przewodnikowi do podejścia lub przewodnik da komendę
psu, by został przy pozorancie, przerywa się ćwiczenie
w części "C".
|
